Hoe leer je je kind ‘discipline’?

Hoe leer je je kind ‘discipline’?

Betekenis ‘discipline’ volgens het woordenboek is ‘gehoorzaamheid’ of ‘volgzaamheid’. Zelf vertaal ik het liever naar ‘balans in de opvoedrelatie tussen ouder en kind’. 

Discipline bijbrengen aan je kinderen is geen gemakkelijke taak. Zelfs de beste, meest uitgeruste, meest ontspannen en meest geduldige ouder heeft hier soms moeite mee. Het is immers vrijwel ondenkbaar dat je als ouder altijd in euforische pedagogische stemming leeft. De gemiddelde ouder kent momenten van vermoeidheid, stress en ongeduld. 

Een gouden regel bij het aanleren van discipline aan je kind is ‘consequent zijn’. Prent deze gouden regel in je hoofd, of hang dit op een tegeltje aan je muur. Het zal je helpen op momenten dat je het als ouder nodig hebt. Daarnaast is het voor elke ouder verstandig het goede voorbeeld te geven. Wees zelf ook consequent in je handelen! Kinderen zijn een prachtige 3D kopieermachine; zij doen wat ze zien. 

Een valkuil voor sommige ouders is dat ze discipline aan hun kind proberen bij te brengen door te straffen. Met andere woorden: als het kind niet doet wat de ouder zegt, dan krijgt het kind straf. Maar de vraag die de ouder in dit geval zou moeten stellen is: ‘weet het kind wel wat het wél mag doen?’ in plaats van te straffen voor datgene wat het níet mag doen. 

Daarnaast spelen emoties bij de ouder een grote rol. Heeft het kind eenmaal een grens overschreden, dan wordt de ouder boos. Wat er dan daadwerkelijk gebeurt, is een zichtbare ontlading van de emoties van de ouder. Het kind heeft dan niet meer de aandacht, integendeel, de ouder zélf trekt de aandacht naar zich toe. Het zou de opvoeding dan ook ten goede komen wanneer de ouder zijn eigen emoties in de hand zou kunnen houden. Lastig, dat realiseer ik mij als moeder van 3 kinderen maar al te goed. Daarom hierbij wat handvatten…

  1. Blijf kalm
    Als je als ouder je geduld verliest en boos wordt, is het niet hetgeen waaróm je boos wordt belangrijk voor je kind. Nee, de manier waarop je boos wordt, blijft je kind zich herinneren. De boodschap die je wilt uitzenden komt dus niet aan. Alleen daarom al heeft het geen zin als ouder je geduld te verliezen. Maar vergeet ook niet wat het van jezelf vergt: boosheid is een negatieve energie vreter. Als ouder wil je toch juist positieve energie in je kind steken?
     
  2. Denk aan hetgeen je zegt
    Op het moment dat je vindt dat je je kind ‘terecht mag wijzen’, kan je soms in je eigen verhaal blijven hangen. Frustraties uit je verleden of heden, vermoeidheid, stress, het zijn allemaal factoren die meespelen wanneer je jezelf niet meer in de hand hebt. Maar probeer jezelf er aan te helpen herinneren dat je kind er niets aan heeft als je dingen zegt zoals ‘wat ben je toch een kluns’ of ‘je kan ook helemaal niets’. Hiermee wijs je je kind volledig af met je woorden, ook al voel je dat zelf als ouder niet zo. Je kind kan zich hierdoor onveilig gaan voelen in jullie relatie, en dat is niet je bedoeling. Integendeel: je wil toch dat je kind zich bij jou 100% veilig voelt?
  3. Maak emotioneel contact
    Wanneer je kind stress ervaart, het geduld verliest, verdrietig of boos is en hierdoor gaat schreeuwen of huilen, begin dan met het maken van emotioneel contact met je kind. Pak je kind op of neem het op schoot, sla je armen om je kind heen en wieg het heen en weer. Woorden zijn zelfs overbodig. Hiermee geef je je kind het gevoel dat het zich mag voelen zoals het zich voelt, en op het zelfde moment kalmeer je je kind. Vervolgens kan je in alle rust samen zoeken naar een oplossing voor het probleem of praten over het verdriet. 
  4. Geen lichamelijke straffen!
    Bijna overbodig om te zeggen, maar lichamelijke straffen zijn echt uit den boze! Je kind leert hierdoor dat er lichamelijk gevaar op de loer ligt, en zal er alles aan doen om dat te gaan voorkomen. Je kind ervaart hierdoor stress waardoor je als ouder uiteindelijk meer problemen veroorzaakt dan oplost. 
  5. Leer je kind empathie hebben voor een ander
    Het komt regelmatig voor dat een kind ‘sorry’ moet zeggen tegen een ander kind nadat het onaardig is geweest of stout tegen een ander kind heeft gedaan. Hoewel het een prachtige methode is om je kind sociaal wenselijk gedrag te leren, wordt dit ‘middel’ vaak te vroeg ingezet. Want begrijpt je kind wel wáárom het ‘sorry’ moet zeggen? Effectiever zou het zijn om je kind apart te nemen en dit met hem/haar te bespreken. Stel de vraag hoe je kind zich zou voelen als een ander dat bij hem/haar zou hebben gedaan. Zo leert je kind empathie te krijgen voor het gevoel van een ander. Pas als dat aanwezig is, dan is het mogelijk ‘sorry’ te laten zeggen tegen een ander kind. 
  6. Wees een voorbeeld voor je kind…en laat je kind zichzelf zijn
    Als ouder wil je graag aardig gevonden worden door je kind. Daar is natuurlijk op zich niets mis mee. Maar er zijn ouders die hierin doorslaan door alles te geven wat een kind wilt, te veel aandacht geven, het kind altijd het middelpunt laten zijn. Of juist het tegenovergestelde: er zijn ook ouders die hun kind niet willen verwennen en daarom geen aandacht geven, geen tijd nemen voor hun kind. Het mag duidelijk zijn dat de gouden middenweg de beste weg is. Wees als ouder jezelf en laat je kind zien welke waarden en normen je naleeft. Toon hoe je als mens in de wereld staat en hoe je zelf graag wilt dat mensen jou behandelen. Wees aardig, geduldig, betrouwbaar, liefdevol. Zoals eerder aangegeven: je kind is als een 3D kopieermachine, en zal jouw waarden en normen zich eigen gaan maken. Maar wel hanteerbaar binnen zijn/haar eigen karakter. 

Bronnen:
Huffingtonpost.com door Lisa Firestone
Kidshealth.org door Jennifer Shroff Pendley, PHD

10 Manieren om kinderen te begeleiden zonder straf

10 Manieren om kinderen te begeleiden zonder straf

“De reden dat een kind zich onvriendelijk gedraagt of iets stuk maakt, is altijd onschuldig. Soms is hij speels en vrolijk en een andere keer als hij agressief of boos is, is hij ongelukkig of in de war. Hoe lastiger het gedrag, hoe meer het kind in pijn is en jouw liefde en begrip nodig heeft.Met andere woorden, er is bij kinderen niet zo iets als slecht gedrag. In plaats daarvan is er een kind dat het beste doet wat hij kan en wij begrijpen hem niet.”
– Naomi Aldort –

hartje
Ouders zijn vaak verbaasd te horen dat ik niet geloof in wat wij denken als disciplineren (slaan, consequenties, apart zetten) omdat het kinderen weerhoudt verantwoordelijke, gedisciplineerde mensen te worden. “Hoe zal mijn kind leren om zich te gedragen?” vragen ze. Mijn antwoord is dat kinderen leren door wat ze beleven. De meest effectieve manier om kinderen dat te leren is hen te behandelen op de manier die wij willen dat ze anderen behandelen: met compassie en begrip. Als we slaan, straffen of schreeuwen, leren kinderen agressief te handelen.

Zelfs apart zetten – symbolisch aan zijn lot overlaten – geeft kinderen de boodschap dat ze alleen zijn met hun angstgevoelens juist als ze ons het meest nodig hebben, in plaats van een mogelijkheid om met hun emoties te leren omgaan (ik haal liever een kind uít die situatie en dicht bij mij om hem te helpen om de gevoelens te verwerken die hem zo lieten handelen). Dat betekent niet dat wij onze verantwoordelijkheid verzaken om onze kinderen op te voeden door grenzen te stellen. Niet de straat oprennen, niet de baby slaan, niet op het kleed plassen, niet de tulpen van de buren plukken. Niet de hond pijn doen. Maar dit zijn grenzen, geen straf. Je zult je afvragen hoe jouw kind zal leren deze dingen de volgende keer niet te doen, als je hem niet “disciplineert” als hij ze doet?

Feitelijk laat onderzoek zien dat het straffen van kinderen meer wangedrag veroorzaakt. Gestraft worden maakt kinderen boos en defensief. Het zet adrenaline en de andere vecht-, vlucht- of verstijfhormonen aan en zet de redelijke, samenspelende impulsen uit. Kinderen vergeten snel het “slechte” gedrag dat tot hun straf leidde, zelfs als ze wekenlang de emotionele nasleep van de straf verwerken. Als ze ook maar iets leren, is het te liegen om te vermijden betrapt te worden. Straf verwijdert ons van onze kinderen dus hebben we minder invloed op hen. Het verlaagt zelfs het IQ omdat kinderen die zich niet compleet veilig en zeker voelen niet vrij zijn om te leren. Heel simpel, straffen is nooit een effectieve manier om het kind op te voeden tot een verantwoordelijk, vriendelijk, gelukkig kind. Het leert hem al de verkeerde lessen.

Als we echter in plaats daarvan vriendelijk en betrokken kunnen blijven terwijl we grenzen stellen, zullen onze kinderen het snappen. Ze verzetten zich niet tegen onze leiding, dus ze voelen zich betrokken en zien hun invloed op anderen en zijn voorkomend en verantwoordelijk. Omdat ze ouders hadden die een voorbeeld waren voor emotionele zelfbeheersing, hebben ze geleerd met hun eigen emoties om te gaan en daardoor hun eigen gedrag. Omdat ze zijn geaccepteerd voor alles wat ze zijn, zijn ze verbonden met hun eigen passies en gemotiveerd om die te onderzoeken.

Manieren om kinderen te begeleiden zonder straf

1.Reguleer je eigen emoties
Dat is de manier hoe kinderen leren met die van hen om te gaan. Handel niet wanneer je boos bent. Als je niet verbonden kunt zijn met de liefde voor je kind wat zou een echt fantastische ouder juist nu doen? Doe dat dan. Als je dat niet kunt, haal diep adem voordat je op de situatie reageert. Weersta de impuls om te straffen. Het werkt altijd averechts.

2.Neem gevoelens serieus
Wanneer je kind overweldigd is door adrenaline en andere vecht- of vluchthormonen, kan hij niets leren. In plaats van te preken, neem hem bij je en laat hem instorten bij jouw aanwezige aandacht. Jouw doel is een “ondersteunende omgeving” te geven aan jouw kind dat overstuur is. Het uiten van emoties met een veilige, aandacht gevende, accepterende volwassene is wat een kind helpt door deze gevoelens heen te gaan en te leren zichzelf te kalmeren zodat hij zijn eigen emoties uiteindelijk kan reguleren. Probeer niet te redeneren met hem tijdens de emotionele storm. Achteraf, voelt hij zich zoveel beter en zoveel dichter bij jou, dat hij open zal staan voor jouw leiding. Waarbij we niet zeggen: “Wees stil” (omdat dit gevoelens schaadt) of liegen (omdat dit de onzichtbare koorden doorsnijdt die onze harten verbinden).

3. Herinner je hoe kinderen leren
Denk aan het voorbeeld van tandenpoetsen. Begin als hij een baby is, doe het voor met je eigen tanden, maak het leuk voor hem en beetje bij beetje geef je hem meer verantwoordelijkheid en uiteindelijk zal hij het zelf doen. Het zelfde principe geldt voor ‘Dank U’ zeggen, bochten maken, zijn spullen onthouden, zijn huisdier voeren, huiswerk doen en het meeste van alles wat je kunt bedenken. Routines zijn van onschatbare waarde omdat zij de constructie zijn voor jouw kind om de basis bekwaamheden te leren, net zoals fundering de voorwaarde is om een gebouw neer te zetten. Je zou kwaad kunnen zijn omdat hij haar jas weer vergeten is, maar schreeuwen zal hem niet helpen er aan te denken. “Ondersteuning” zal helpen.

4. Maak contact voordat je corrigeert
En blijf in contact, zelfs als je de situatie leidt, en de wens van je kind om zijn best te doen aanwakkert. Denk eraan dat kinderen zich misdragen als ze zichzelf slecht voelen en zich afgescheiden voelen van ons.

Buk je en kijk in zijn ogen: “Jij bent kwaad… vertel me wat je wilt met woorden… niet bijten!”

Pak hem op: “Jij wilt langer spelen… het is bedtijd.”

Maak lief oogcontact: “ Jij bent nu zo overstuur.”

Leg je hand op zijn schouder: “ Je bent bang om mij te vertellen over het koekje.”

5. Stel grenzen… maar stel die met nadruk
Natuurlijk is het nodig om aan een paar regels vast te houden, maar je kunt ook zijn standpunt erkennen. Wanneer kinderen zich begrepen voelen, zijn ze beter in staat onze begrenzingen te aanvaarden.

“Geen bijterij! Jij bent erg boos en gekwetst, maar dat kan je je broer beter met woorden zeggen.”

“Het is nu bedtijd. Ik weet dat je graag langer wilt spelen.”

“Je wilt niet dat mama NEE zegt, ik hoor je… En het antwoord is NEE. Wij zeggen niet “hou je mond” tegen elkaar, zelfs niet als we bedroefd en kwaad zijn.”

“Hoe bang jij ook bent, ik wil graag dat je mij de waarheid vertelt.”

6. Bedenk dat alle “slecht gedrag” een uiting is, hoe ondoordacht dan ook, van echt iets nodig hebben
Hij heeft een reden, zelfs als jij denkt dat het geen echte is. Is zijn gedrag vreselijk? Dan moet hij zich van binnen vreselijk voelen. Heeft hij meer slaap nodig? Meer tijd met jou, meer rust, meer mogelijkheid om te huilen en deze van streek makende emoties die we allemaal opslaan los te laten? Ga in op de onderliggende behoefte en je lost het misdragen op.

7. Zeg JA
Kinderen zullen bijna alles doen wat we ze vragen als de vraagstelling liefdevol is. Bedenk een manier om JA te zeggen inplaats van NEE, zelfs als je jouw grenzen stelt. “JA, het is tijd om op te ruimen en JA ik zal je helpen en JA we kunnen jouw toren laten staan en JA je kunt erover mopperen en JA als we opschieten, kunnen we een extra verhaaltje lezen en JA we kunnen dit leuk maken en JA ik vind je lief en JA wat ben ik gelukkig om jouw ouder te zijn. JA”. Jouw kind zal antwoorden op een manier die royaal past bij jouw stemming.

8. Besteed elke dag “qualitytime” met jouw kind
Zet de telefoon uit, sluit de computer en vertel je kind “Oké, voor de volgende twintig minuten ben ik er helemaal voor jou. Wat zullen we doen?” Geef hem de leiding. De wereld is vol met vernederingen voor kinderen, dus voor deze twintig minuten ben je gewoon een stuntel en laat hem winnen. Giechelen bevrijdt opgekropte angst en onrust, dus verzeker je van spelen, giechelen, doe onnozel. Houd een kussengevecht, worstel, lig lekker tegen elkaar. Laat hem vertellen wat hem bezig houdt, laat hem tekeer gaan of schreeuwen. Accepteer gewoon al deze gevoelens. Ben er voor 100%. Kinderen die weten dat ze iedere dag kunnen rekenen op speciale tijd met hun ouder bloeien, omdat ze genoeg vertrouwen hebben om hun volle lading emoties te uiten en ze zullen zich gedragen.

9. Vergeef jezelf
Je kunt geen bezielde ouder zijn als je slecht denkt over jou zelf. Net zo min als jouw kind zich “goed gedraagt” als hij zich slecht voelt over zichzelf. Je kunt altijd de relatie herstellen.

Begin vandaag.

10. Als alle het andere faalt, omhels jezelf stevig. Ga dan je kind fijn omhelzen
Verbinding overtreft alles bij ouderschap. Geloof je het niet? Probeer het deze week en kijk wat voor wonder je kunt bereiken.

Bron:
Nieuwetijdskind.com